I
Neure burua marroan ikusi
Eta alde egin dut gauerdian
Lur jota zigor gupidagabeaz
Larrazkena baitut malko ekarle
Batzuentzat urkagai naizelarik
Maitagarria naiz, guztiz maitea
Erasoen ondorio latzak jaso
Eta minez geratu direnentzat
Gogoetan zoli, oharkor zorrotz
Urratsak labur, begirada luze
Errekak zer ekarriko zain nago
Korrontera begira mila galde
Baina ezorduan aldendu behar
Eta ihardesteko da berandu
II
Gauak ematen ditut ekurugaitz
Logabe, begiak itxi ezinik
Zapaltzeko teknikak ez jakinki
Eta kezkaz nago, egonezinez
Ni, aldiz, aski ezagutzen naute
Nire sorbaldak dituzte atsegin
Hortaz nago, zigarro erre gabe,
Zanpatu gorrien korridorean
Goian zeruko argiaren ordez
Odolezko planeta dugu, Marte
Bidegabekeriaren jainkoa
Baina Justiziaren alde nago
Eta esperantzazko hitzak ditut
“Hauskor dirudi” edo “Hauts dezaket”
III
Ni, ordea, entzungor eta aske
Lanean nago, lurrari ekiten
Denak oihuka ari zaizkit orain
Baina segaz naute belar-epaile
Orain hazia ereiten ari naiz
Gero, izerdiz, uzta jasotzeko
Lurra idorra delako, mokorra
Pausoka ildoa handituz noa
Haiek bezala ni ere ebasle
Ohoin lapur neurekoi izan nintzen
Orain goldelari bilakatu naiz
Badakit lau or arian-arian
Hurbil nituela usna-usnaka
Erori ziren segaren segadan
IV
Lilitegien, urmahelen lagun
Parkeko arrabitajolearen
Harrizko irudia mintzatu zait
Ezin da haizea kaiolan hertsi
Mendi aldera begira nengoen
Eta aitak “Itsasoa” ziostan
Andre-arrainak ikusi nituen
Lau txorrotako iturri ondoan
Urteak joan eta itsasneskak
Ixildu ziren mutuak bezala
Erdeinuz erabiliak, etsiak
Gu ere ziztatuak izan ginen,
Destainaren arantzez ohituak
Ez gara ez ohartzen, ez lotsatzen
Iruñea, 2003ko larrazkena
iruzkinik ez:
Argitaratu iruzkina